| Arhimandrit Gavrilo (Vučković)
stupio u manastir za iskušenika krajem aprila 1961. godine.
Rođen 23/10. maja 1944. godine u selu Duboka, opština Kučevo
(kod Požarevca) od oca Dušana i majke Dušanke. Svetovno ime
Bora. Prvi manastir Tuman, pa Rajnovac. U manastiru Preobraženje
bio je polaznik monaške škole.
Zamonašen je u rasu na Veliku subotu 1964. godine u manastiru
Rakovici. Čin postriga izvršio episkop Sava moravički, sada
šumadijski, a priveo arhimandrit Milutin, kasnije episkop
timočki, po završetku Bogoslovsko-monaškog seminara školske
1963./64. godine. Po blagoslovu Njegove Svetosti Patrijarha
srpskog G. Germana, iste godine odlazi u manastir Svete Pećke
patrijaršije.
Od 23. septembra 1965. do 11. marta 1967. na odsluženju vojnog
roka u Skoplju. Po povratku iz vojske prelazi iz Eparhije
beogradsko-karlovačke u raško-prizrensku i biva pričislen
u bratstvo manastira Visokih Dečana. Iste 1967. godine bio
rukopoložen u čin jerođakona od episkopa raško-prizrenskog
G. Pavla na dan svetog Stefana Dečanskog. Provevši od 21.
marta 1967. do 10. marta 1971. u manastiru Visoki Dečani,
po ličnoj molbi dobio kanonski otpust za prelazak u manastir
Hilandar na Svetoj Gori (Grčka).
U Hilandar stiže 12. marta 1971. godine. Dodeljuje mu se
poslušanje črednog đakona i prosforara. Kasnije sa poslušanja
prosforara na poslušanje gostoprimca, prvo pri kancelariji
i Saboru staraca (opšta uprava) i posle na duže vreme gostoprimac
za opšte manastirske goste. Rukopoložen za jeromonaha 26.
januara 1980. godine, na dan svetih mučenika Ermila i Stratonika.
Čin hirotonije izvršio episkop rodostolski G. Hrizostom,
titularni episkop Vaseljenske patrijaršije sa sedištem u Kareji
(Sveta Gora). Odmah primio novo poslušanje - čredni jeromonah
u crkvi. Na manastirsku slavu Sveto Vavedenje 1981. godine
u toku bdenija postrižen u malu shimnu sa istim imenom Gavrilo.
Postriženje izvršio episkop zvorničko-tuzlanski G. Vasilije
(Kačavenda), a priveo, kao duhovni otac, starac proiguman
Nikanor. Po blagoslovu Uprave manastira Hilandara, boravio
godinu dana, od marta 1983. do marta sledeće 1984, kod duhovnika
starca Kirila u keliji svetog Nikolaja - Belozerska, među
Grcima.
Po blagoslovu duhovnika starca Nikanora i po ličnoj molbi
dobio opšti kanonski otpust i vratio se u Srbiju. U manastiru
Banja, kod Risna (Crna Gora), proveo mesec dana, a u Boki
Kotorskoj kod protojereja stavrofora, arhijerejskog namjesnika
za Boku Kotorsku oca Moma Krivokapića, tri meseca. U avgustu
1984. godine kanonski primljen u Eparhiju zagrebačko-ljubljansku.
Dana 17. avgusta 1984. godine primio upravu manastira Lepavine
i parohiju manastirsku. Na Veliku Gospojinu - Uspenje Presvete
Bogorodice, 1994. godine, Njegovo Visokopreosveštenstvo Mitropolit
zagrebačko-ljubljanski i cele Italije G. Jovan na Svetoj arhijerejskoj
liturgiji proizveo ga u čin arhimandrita.
|
|
